نقد فیلمهای سینمایی روز پنجم جشنواره ملی فیلم فجر
به گزارش اختصاصی پایگاه خبری شاهنامهنیوز؛
در پنجمین روز از نمایش فیلمهای جشنواره ملی فجر به میزبانی برج میلاد، نظارهگر فیلمهای مارون، دختر پری خانم و زندهشور بودیم.
یادداشت سینمایی: امیر قاسمی
فیلم سینمایی مارون
فیلم سینمایی مارون به کارگردانی امیراحمد انصاری و تهیهکنندگی مهدی صاحبی، داستان زندگی هدایتاله طیب را روایت میکند؛ مردی که پیش از انقلاب برای تحصیل به آمریکا رفت و پس از بازگشت در جنگ تحمیلی با عراق به شهادت رسید. این فیلم تلاش میکند بخشهایی از این دوران تاریخی را از طریق تصویر به مخاطب منتقل کند.
از نظر فنی، فیلم در کارگردانی و فضاسازی موفق عمل کرده و حس مکان و زمان قابل قبولی ایجاد میکند. با این حال، روایت داستان از آغاز گیرایی لازم را ندارد. شروع گنگ و پایانبندی کلیشهای، مانع از شکلگیری کشش کافی در طول فیلم میشود و در نتیجه، داستان نتوانسته همه پتانسیل خود را برای جلب توجه تماشاگران به کار گیرد.
بازیگری در فیلم حول نقش اصلی شکل گرفته است و تنها این نقش توانسته وزن و باورپذیری لازم را ارائه دهد. بازیگران خارجی و دیگر چهرههای کمتجربه، اثرگذاری بر روایت ندارند. موسیقیفیلم نیز در تقویت احساس و روایت حضور محدودی دارد و جز در یک سکانس موسیقی مقامی و لحظه پایانی، اثرگذاری برجستهای ندارد.
نکته مهم آن است که تولید فیلمهایی با محوریت شخصیتهای اثرگذار دفاع مقدس، نیازمند روایتی دقیقتر و جذابتر است؛ بهویژه برای نسل جوانی که آن روزگار را ندیدهاند و تنها از طریق روایت تصویری میتوانند با مفهومهای تاریخی ارتباط برقرار کنند. اگر این دغدغه برای سازندگان اهمیت داشته باشد، فیلم میتواند فرصتی ارزشمند برای ایجاد پیوند میان گذشته و نسل امروز باشد.
در مجموع، مارون فیلمی است که از نظر فنی و کارگردانی قابل توجه است اما ضعف در روایت و قصهپردازی مانع از آن میشود که اثر به شکل کامل و تأثیرگذار ارائه شود. با این وجود، فیلم یادآور تلاش برای ثبت تاریخ و شخصیتهایی است که شکلدهنده روزگار ما بودهاند و نشان میدهد که قصهگویی دقیق و جذاب، کلید انتقال معنا به نسلهای آینده است.
یادداشت سینمایی: شیوا شیری
فیلم سینمایی دختر پری خانم
فیلم سینمایی “دختر پری خانم” ساخته “علیرضا معتمدی” در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.
فیلمساز از آغاز با فضایی فانتزی موضوعی واقعی و تلخ (پاندمی بیماری کووید) را یادآور میشود و مخاطب را در عین واقعبینی شگفتزده مینماید اما هر چه از فیلم میگذرد بار این فانتزی بیشتر و بیشتر شده و از همذاتپنداری و باورپذیری آن کاسته میشود. از طرفی انتظاری که از بروز و ظهور یک قصه جذاب میرفت رنگ باخته و در نیمههای داستان مخاطب را ناامید میکند.
” دختر پری خانم” بیش از هر چیز فیلمی شخصی است که گویا جهان رویایی کارگردان را بدون در نظر گرفتن جامعه و اطرافاش روایت میکند و تنها سبک و ساختار متفاوتی که دارد آن را در خاطر بینندگان نگاه میدارد.
یادداشت سینمایی: یاسر موحدفرد
فیلم سینمایی زندهشور
فیلم سینمایی زندهشور به کارگردانی کاظم دانشی به روایت قصاص میپردازد.
این فیلم با بازیگران پرشمار مطرح سینما تلاش دارد به ایرادهای قانونی در بحث قصاص و گرفتن رضایت از خانوادههای داغدیده پرداخته اما نتوانسته هیچ کششی در داستان ایجاد نماید.
موسیقیفیلم، فیلمبرداری و چهرهپردازی ویژهای در این فیلم وجود ندارد؛ همچنین در نگارش فیلمنامه فراز و فرود و نقطه عطفی نیست و به همین روی، تعلیق آنچنانی هم در این فیلم نیست.
با توجه به فضای انتخابی نامناسب پای چوبه دار برای خیلی از تماشاگران قابل تحمل نیست. شخصیتپردازی در داستان فیلم هم وجود ندارد؛ به همین روی بارها در گفتار خود شخصیتها مجبور هستند روایتهایی از زندگی خود را به زبان بیاورند.
در این فیلم شخصیتهای پیشبرنده و داستانهای فرعی شفاهی و نه تصویری هم نتوانسته است بر پیشبرد داستانی کمکی داشته باشد.
