رییس جمهور ایران مطرح کرد: فردوسی بزرگ با شاهنامه سترگ، تاریخ ایران را از دل فراموشی نجات داد
به گزارش پایگاه خبری شاهنامهنیوز
به نقل از پایگاه رسمی ریاست جمهوری
رییس جمهور ایران، دکتر مسعود پزشکیان مطرح کرد:
فردوسی بزرگ با شاهنامه سترگ خویش، نه تنها تاریخ ایران را از دل فراموشی نجات داد، بلکه الگویی جاودانه برای حیات فرهنگی ما برجای گذاشت.
مسعود پزشکیان در پیامی به آیین روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی نوشت:
اینجانب با باور راسخ به ضرورت تقویت پایههای فرهنگی کشور از همه نهادهای علمی، فرهنگی، آموزشی و رسانهای خواستارم که پاسداری از زبان فارسی و بزرگداشت حکمت و فرهنگ این سرزمین را به عنوان وظیفهای فرهنگی، تاریخی و تمدنی در دستور کار قرار داده و برای سربلندی ایران عزیز اسلامی از هیچ کوششی دریغ نورزند.
متن پیام رییس جمهور در بیستمین بزرگداشت فردوسی و پاسداشت زبان فارسی به شرح زیر است؛
به نام خداوند جان و خرد / کزین برتر اندیشه برنگذرد
فرهیختگان گرانمایه، استادان ارجمند، بانوان گرامی، جوانان بلندآوازه، میهمانان عالیرتبه داخلی و بینالمللی و همه دلسپردگان فرهنگه ادب و هویت ایران اسلامی روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، روز پاسداشت زبان گرانسنگ فارسی، هویت تمدنی و روز گرامیداشت شکوه فرهنگ ایران زمین است.
روزی که در آن جان هر ایرانی در آینه سخن بزرگمردی تجلی مییابد که با صلابت قلم خود، هویت ملی را بر ستونهای خرد، دین و اخلاق با زبان حماسه بنیان نهاد.
فردوسی بزرگ با شاهنامه سترگ خویش، نه تنها تاریخ ایران را از دل فراموشی نجات داد بلکه الگویی جاودانه برای حیات فرهنگی ما برجای گذاشت؛ الگویی که بر پایه اندیشه، آزادی، عدالت و عزت نفس استوار است. امروز، ما نیازمند بازخوانی این روح حماسی هستیم؛ روحیهای که این شاعر پرآوازه در ظاهر و باطن آن از رهایی، کرامت انسانی، غیرت ملی و امید به پیروزی در برابر ظلم و تباهی سخن رانده است.
زبان فارسی، زبان این همدلی دیرینه است. زبانی که نه تنها هویت تاریخی ایرانیان، بلکه آینه فرهنگ مشترک اقوام این سرزمین پهناور است. زبانی که قرنها در دل خود معارف اسلامی، حکمت ایرانی و اخلاق انسانی را پرورانده است و امروز بیش از هر زمان، نیازمند آنیم که این زبان فاخر را نه فقط در سخن که در عمل در نظام آموزش در رسانهها در سبک زندگی و در سیاستگذاریهای فرهنگی به منصه ظهور برسانیم.
ملت بزرگ ایران با همه گوناگونی فرهنگی و زبانیاش، یک خانواده است. آنچه این وحدت و وفاق را ممکن ساخته؛ ایمان به خدا، عشق به میهن و اتکا به فرهنگ مشترکی است که شاهنامه فردوسی یکی از با شکوهترین ستونهای آن به شمار میرود. در دنیایی که موجهای رسانهای، هویت نسلها را درهم میشکنند، شاهنامه میتواند سنگر فرهنگی جوانان این مرز و بوم باشد؛ راهنمایی برای یافتن خویش، الگوی سربلندی و دریچهای به سوی امید و افتخار. زنان و مردان ایران زمین به ویژه نسل جوان بیش از هر زمان دیگری به ریشههای عزت و عظمت فرهنگی خویش میبالند و به گذشته خویش افتخار میکنند. شاهنامه قصهای کهن نیست؛ زندهترین کتاب امروز ماست. کتابی برای انگیزش، بیداری شجاعت و همت در ساختن ایرانی نو و سربلند. زنان ما، که در جای جای شاهنامه در قامت همسر، مادر، فرمانروا و قهرمان، نقشی پر رنگ و کارا دارند؛ امروز نیز همچنان حاضران استواری فرهنگ و آگاهیاند.
تردیدی نیست جوانان ما با تکیه بر الگوهای حماسی و اخلاقی شاهنامه میتوانند حاملان تمدن آینده ایران باشند؛ تمدنی که بر پایه علم، عدالت، اخلاق و استقلال استوار است. همانگونه که حکیم سخن، فردوسی در روزگاری دشوار، پرچم زبان و فرهنگ ایران را برافراشت، امروز نیز هر ایرانی باید پاسدار این پرچم پایدار باشد. بر دولت و ملت وظیفه است که این سرمایه سترگ را نه تنها در بزرگداشتها، بلکه با انجام کارهای ماندگار فرهنگی، اعمال سیاستگذاریهای هوشمندانه و آموزش و ترویج اندیشههایاش و در نظام تعلیم و تربیت پاس بداریم.
اینجانب با باور راسخ به ضرورت تقویت پایههای فرهنگی کشور از همه نهادهای علمی، فرهنگی، آموزشی و رسانهای خواستارم که پاسداری از زبان فارسی و بزرگداشت حکمت و فرهنگ این سرزمین را به عنوان وظیفهای فرهنگی، تاریخی و تمدنی در دستور کار قرار داده و برای سربلندی ایران عزیز اسلامی از هیچ کوششی دریغ نورزند.
از همه کنشگران فرهنگی، استادان زبان و ادب فارسی، نهادهای علمی و رسانهای و دستاندرکاران و برگزارکنندگان فرهیخته این همایش بزرگ، صمیمانه سپاسگزاری نموده و امید دارم که در پر تو این میراث گرانبها، ایرانی سربلندتر، همدلتر، خردمندتر و استوارتر بسازیم.
به یقین امروز صدای فردوسی از دل قرون، بار دیگر ما را به همدلی به خرد به مقاومت و به شکوفایی فرامیخواند.
بیا تا جهان را به بد نسپریم /
به کوشش همه دست نیکی بریم /
نباشد همی نیک و بد پایدار /
همان به که نیکی بود یادگار
