فیلم «پیر پسر» در اوج شکوفایی سینمای ایران

خبرنگار: پوریا حوراسفند

طراح پوستر: پارسا جوراسفند

به گزارش اختصاصی پایگاه خبری شاهنامه‌نیوز؛

فیلم «پیرپسر» (The Old Bachelor / پیر پسر) اثر تازه سینمای ایران به کارگردانی و نویسندگی اکتای براهنی است که در سال ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ ساخته و اکران شده است. دومین تجربه بلند سینمایی براهنی پس از «پل خواب» به شمار می‌رود.

از دست‌اندرکاران فیلم سینمایی پیر پسر از جمله بازیگران این فیلم می‌توان به حسن پورشیرازی در نقش «غلام»، حامد بهداد در نقش «علی»، محمد ولی‌زادگان در نقش «رضا» و لیلا حاتمی در نقش «رعنا» اشاره کرد. در کنار آن، نام‌هایی هم‌چون محمدرضا داوودنژاد، رضا رویگری، فهیمه رحیم‌نیا و بابک حمیدیان نیز در فهرست بازیگران دیده می‌شود.

دست‌اندرکاران فنی فیلم شامل: مدیر فیلمبرداری ادیب سبحانی، تدوینگر رضا شهبازی، آهنگساز حسام ناصری در ترکیب گروهی حرفه‌ای گرد هم آمده‌اند.

گزیده داستان (بدون لو دادن جزئیات عمده فیلم):

در «پیر پسر»، غلام باستانی مردی است که در خانه‌ای کهنه با دو پسرش، علی و رضا، زندگی می‌کند؛ بی‌آن‌که مادر مشترکی برای آن‌ها باشد. هر کدام از پسران از مادری متفاوت‌اند و حالا با نزدیک شدن به میانسالی، خواستار فروش و بازسازی آن خانه‌اند اما غلام با داشتن ثروت و با رفتارهای خودخواهانه و معتادانه، هیچ تمایلی به این کار ندارد. ورود زنی به نام رعنا به خانه پدر، باعث شدت تنش‌ها میان پدر و پسر و درگیری‌های پیچیده احساسی و اخلاقی می‌شود.

جایز‌ه‌ها و نمایش‌های جهانی فیلم پیر پسر؛

فیلم «پیرپسر» در پنجاه‌وسومین جشنواره فیلم روتردام برای نخستین بار به نمایش درآمد و موفق به کسب جایزه «VPRO Big Screen Award» شد.

این فیلم در اکران عمومی وضعیت قابل‌توجهی را برای سینمای ایران رقم زده است.

نقدها و واکنش‌ها به فیلم پیر پسر؛

منتقدان و نویسندگان سینمایی بیشتر «پیرپسر» را اثری جسورانه، روان‌شناختی و غنیِ لایه‌دار خوانده‌اند که توانسته است مخاطب را برای ساعاتی طولانی درگیر جهان خود نگه دارد.

کارگردانی دقیق، شخصیت‌پردازی، میزانسن‌ها، قاب‌بندی و موسیقی‌فیلم از مزیت‌های برجسته این فیلم سینمایی شمرده شده است.

هم‌زمان اما برخی منتقدان به موضوعاتی از قبیل خشونت صریح، فشار روانی شخصیت‌ها و استانداردهای اخلاقی فیلم اشاره کرده‌اند که می‌تواند برای برخی تماشاگران مسأله‌ساز باشد.

از سوی دیگر، برخی از تحلیل‌ها «پیر پسر» را ترکیبی از نمادهای اسطوره‌ای (مانند رستم و سهراب) و تأثیر روانکاوانه‌ درام‌های کلاسیک مانند «برادران کارامازوف» دانسته‌اند.

چالش‌های اکران و جایگاه در سینما؛

با این‌که فیلم در بخش خارج از مسابقه جشنواره فجر نمایش داده شد اما اکران عمومی آن با تأخیر و چالش‌هایی روبه‌رو بوده است. برخی بر این باور هستند که ملاحظه‌های فرهنگی و تصمیم‌های سیاست‌گزارانه باعث شده‌اند تا فیلم دیرتر به پرده بیاید.

با توجه به واکنش‌ها و اقبال در رسانه‌ها، «پیر پسر» ممکن است در آینده به اثری شاخص در کارنامه سینمای هم‌روزگار ایران بدل شود.