موزه ایاصوفیه جاذبه گردشگری استانبول
به گزارش تصویری اختصاصی پایگاه خبری شاهنامه،
موزه ایاصوفیه در استانبول، یک شاهکار معماری بسیار زیبا و به جای مانده از دو دوره تاریخی مهم بیزانس و امپراتوری عثمانی است.
مسجد ایاصوفیه که در منطقه سلطان احمد (مرکز شهر) استانبول قرار دارد با قبهها و منارههای بلندش در همه روزهای سال گردشگران را به خود جذب میکند.
این موزه یا به عبارتی معروفتر مسجد مهم نیست که چقدر از عمرش بگذرد، انگار قرار است که تا همیشه به عنوان یکی از نمادهای عرفانی ترکیهای و نمادی از پیوند اسلام و مسیحیت در شهر استانبول شناخته می شود.
شاید دقیقا به همین خاطر است که موزه ایاصوفیه در ابتدا یک کلیسا بوده و بعد به یک مسجد تغییر کاربری داده است و در حال حاضر بیشتر حالت موزه را دارد. این کلیسا که به نام مگال کلیسای به معنای کلیسای بزرگ هم نیز خوانده میشد، در سال ۴۰۴ سوزانده شد. فرمانروای وقت در سال ۴۱۵ میلادی آن را با یک باسیلیکای بسیار بزرگ جایگزین کرد اما در سال ۵۳۲ میلادی در هنگام قیام نیکا در برابر جاستینیان سوزانده شد اما دقیقا ۴۰ روز پس از هنگام شورش، جاستینینچ دوباره بازسازی ایا صوفیه را آغاز کرد. امپراطور آن قدر به خود و ساخته اش قره شده بود که گفت ما با ساختن این مکان از سلیمان نبی هم که یکی از زیباترین سالنهای جهان را داشت، حتی زیباتر ساختهایم.
موزه ایاصوفیه در استانبول زمانی که برای اولین بار توسط امپراطوری بیزانس و در سال ۵۳۶ میلادی افتتاح شد، هیچ وقت فکرش را نمیکرد که این کلیسای سابق در طول سالیان و قرنها کاربری خود را عوض خواهد کرد.
از لحاظ تاریخی اگر نگاهی بیاندازیم، فرمانروایان مختلفی در این شهر آمده و رفتهاند و این بنای منحصر به فرد و زیبا همچنان سر پا است.
موزه ایاصوفیه در استانبول را بیشتر با نام مسجد ایاصوفیه میشناسید. این مکان تاریخی که به نوعی تبدیل به نماد شهر استانبول شده است و تقریبا همه آن را می شناسند از جمله شاهکارهای معماری دوره بیزانس است. از زیباترین بخش های این بنا، تزیینات ایاصوفیه و موزاییکهای بیزانسی آن است. در میان آن قطعات و تابلوهای ساخته شده از طلا، نقره، مرمر و سفال لعاب دار رنگارنگ دیده می شود. تابلوهای موزاییک ایاصوفیه را میتوان بر سطح داخلی نیم گنبدها، دیوارها، طاقها و رواقها و بر سر در ویژه امپراتور و دیگر مکانها را دید. بر اثر ویرانیها و تعمیرهای پی در پی، بخشی از موزه ایاصوفیه در استانبول از بین رفته است که از جمله آنان میتوانیم به تابلوی موزاییک تصویر عیسی مسیح که در ۱۳۵۵ میلادی آن را بر سطح داخلی گنبد ساخته بوده است.
این اثر گویا تا میانه سده ۱۷ میلادی نیز بر جای بوده و در زمان عبدالمجید دوم، غازی عسکر عزت افندی با نوشتن آیاتی از سوره نور آن را پوشانده است. همچنین بخشهای برنزی به کار رفته در قسمت جنوبی کتابخانه نیز از جمله آثار هنری نفیس به شمار میآیند. دیوارهای این بخش را تخته سنگهای ارزشمند و گران قیمتی پوشانده که قدمت آن به قرن ۴ میلادی باز میگردد.
- عکاس: حسین کاشانیان
